Brumpie nieuws

Foto: Kees Westland Met de zomerstop voor de deur beleven deelnemers vanavond de 10 e ZAW van 2026. Vanavond geen priegelwindje zoals vorige weken. Vijftien knopen wind, vlagen met meer en de belofte dat de wind wat af zal nemen maar niet onder de tien knopen zakt. Voor sommige deelnemers aanleiding een rif te steken. Boten die voor de start een stukje van het aankomende kruisrak uitproberen, varen twee bruingelakte slepers tegemoet die terugkeren van assistentie bij de baggeractiviteiten. Beroepsvaart met vloeibaar gas aan boord passeert de Brumpie. De lijn ligt niet haaks op de rumbline van de uiterste ondieptemarkering waardoor lij gunstig is. Bij de R&P klasse is een deelnemer die nog voordat er is gestart vanaf de OLM over stuurboord achter het veld langs moet vanwege een winddraaiing. Dit terwijl iedere deelnemer de starttijd al ruim een minuut voorbij, nodig had om over de streep te raken. Vanwege vakantie vaart de Dehlya met haar twee trouwste bemanningsleden. Terwijl ze in de vlagen van 20 knopen best wat extra gewicht aan loef kan gebruiken. Baan 8 bevat een paar korte en scherp ruimewindse rakken. Het stelt de bemanning op de proef ten aanzien van zeilhandling. In duel met de Fram Pie Drie is de GM-43 overzeild. Daar begint een worsteling met de spinnaker die veel aandacht vraagt. Druk doende en met een sterk verlangen naar ruimer invallende wind rondt Dehlya de GM-37 aan de verkeerde kant. Condor en Fran Pie Drie in het kielzog doen het wel goed. Dat laatste lange rak vanaf de GM-37 naar de finish valt de wind ruimer in. Maar daar hebben ze nog even niets aan als ze Dehlya’s spinnaker hebben gestreken en terugvaren om de boei aan de correcte zijde te passeren. First Lady gaat met haar nieuwe 2 e hands spinnaker op pad. Twee uur voor aanvang van de strijd, thuis afgeleverd. Zo start meteen een praktijkexperiment met een chaotisch verloop als de spinnakerschoot losschiet. Wanneer alles weer gestreken onderdeks ligt glijdt First Lady zonder haar nieuwe trots hoog over de finishlijn. In de SW-A neemt Zeemeeuw de mogelijke winddraaiing bij de start als waarschuwing niet serieus. Het lijkt erop dat de wind 2 minuten voor het sein nog een slag voor het veld over stuurboord mogelijk maakt. Ze komt bedrogen uit. Mede dankzij een slechte taakverdeling is ze te langzaam op hoogte en snelheid. Niet volgens plan prikt ze te laat de OLM voorbij. Genoodzaakt om de ondiepte vrij te zeilen moet ze overstag en over stuurboord achterlangs andere deelnemers varen. Zo blijkt dat loef van het midden voor haar toch een beter plekje op de streep was geweest. Dat had de Fun Factor beter voor elkaar, ze heeft vrij baan in het kruisrak. Met drie koplopers reachend na de ondieptebetonning komt ze bij de Sport-E aan. Bij de GM-43 neemt de verhitting van het voorop varen toe. Daarbovenop versmald de spinnaker het omgevingsbeeld, zo merkt de bemanning een diep beladen binnenvaartschip te laat op. Weten de meeste beroepsschippers de toeter voor een aandachtsein wel te vinden, deze niet. Ternauwernood onderwijl de spinnaker strijkend weet de Fun Factor vrij te blijven. Dat kost meters, de voorste positie en natuurlijk de broodnodige tijd voor een goede klassering. Ondanks gemopper over de U-bocht, verliezen ze de moed niet en gaat toch het laatste rak de spinnaker weer omhoog. Vamena schipper vaart met HuizerWSV pet op, met door het hoofddeksel misschien wat minder zicht op onverwacht gijpen. De giek klapt voordewind varend tot twee maal toe ongepland naar de andere boeg. Gelukkig zonder opvarenden te treffen. Zo bereikt Vamena ondanks de voordewindse uitdagingen vlak achter Aloha de finish. Op gecorrigeerde tijd goed voor een tweede plek achter Old Men in de uitslagenlijst. Aangekomen in de haven balanceert gelegenheidsbemanning Wim met beide landvasten op het dek van de Caravelle. Wat is zo’n Draak toch een smal ding. Zonder de gouden regel één hand voor de boot en één hand voor jezelf in acht te nemen volgt op een onverhoedse schommeling een nat pak. Met opgeblazen reddingsvest kruipt hij aan boord van het buurschip dat wél over een zwemtrap beschikt. Snel thuis afgeleverd en gedoucht toont hij zich even later toch standvastig aan de bar. In het Focksel wacht een hartverwarmende ontvangst, maar de bittergarnituur is heter. Afblazend en met volle mond bespreken de deelnemers hun belevenissen. Over een ding zijn ze het roerend eens; wat was het weer een mooie avond! Deze keer gaat schipper van de Sjik naar huis met een pet naar keuze. Mooi roze, passend bij de al jaren kenmerkende kleur van de bemanningenshirts. Over ruim 5 weken staat de 11 e ZAW gepland, nu volgt de zomerstop. Wedstrijdleiding en Brumpie bemanning wensen iedereen een ontspannen vakantieperiode toe en kijken er naar uit om je op 11 augustus weer te ontmoeten.

Foto: Connie van Putten De havenvlaggen hangen bewegingloos aan de stok en ik vraag mij hardop af of deze editie wel doorgaat. Aangename temperatuur voor het zeilklaar maken van Zeemeeuw, de thermometer stond tijdens de Nek aan Nek dit weekend aanzienlijk hoger. Optuigen is een bezigheid die vaak samenvalt met het routinematig uitspreken van woorden bij wekelijkse handelingen. Gelegenheidsbemanning Marinus doorbreekt deze routine met een aaneenschakeling van verhalen en anekdotes over het opknappen en doorverkopen van schade schepen. Op de motor varen we op tot aan de Brumpie en zien onderweg toch wat wind naar richting en zeildoek zoeken. Bij de R&P klasse heeft de vloot na het startsignaal meer dan 1:30 minuut nodig om over de lijn te drijven. Bij de SW-A -B en -C verloopt de start vlotter, behalve bij de Vimana. Olijfje is voor het eerst van partij deze serie. Baan 6 voor Noordwestenwind zet de toon voor een bijzondere vaarbeleving want de wind waait inmiddels uit Noordoostelijke richting. Vrijwel elke klasse vaart verrassende eerste rakken met voor de ene deelnemer een kruisrak en voor de ander in hetzelfde rak niet. Verderop lijkt het vanwege de windrichting weer meer op een Kamelenbaan. Achter elkaar aan met niet veel ruimte voor tactische klapjes. Dan komt het aan op vrije wind en snelheid optimalisatie met een beetje mazzel om op het juiste moment op de goede plek in ’t veld te liggen. Sjik en Caravelle zijn het eerste deel van de strijd aan elkaar gewaagd, aan boord van de Caravelle kijken ze goed naar de speciale roll-tack techniek die de Sjik bemanning uitvoert, gretig en nooit te oud om te leren nemen ze de beweging in zich op. Als snelste deelnemer vergroot Sjik de afstand tot het veld en de Caravelle ogenschijnlijk moeiteloos. De belofte dat de wind zal afnemen lijkt plaatselijk al een paar maal ingelost. Aan boord van de Vimana hebbend ze hun eigen ritueel daarmee om te gaan. Ze verzoeken de wind op te steken en lokken ‘m met het lied de ‘Dronke Loods’ uitgevoerd door 4tuoze Matroze. De muziek schalt uit de speaker en niet veel later steekt er weer een licht windje op, dus het werkt. En dat staat vast. ( https://www.youtube.com/watch?v=lBqeRafXU1s geestig, echt luisteren!) Toch wordt de finish ook dankzij de afgekorte baan bereikt. In de kortere baan zitten maar weinig spinnaker rakken terwijl enkele deelnemers daaruit normaalgesproken voordeel weten te halen. Aan boord van de Dehlya beleven ze een zenuwslopende tijd. Van een lekker gangetje maar te laat bij de startlijn tot aan; grote moeite hebben met volhouden van de spinnaker zonder wind. Als de bewolking, beschenen door de zon, wat druppels loslaat genieten ze het visueel spektakel. Kan de kleine wind niet meer voor opwinding zorgen dan doen de prachtige lucht en de regenboog dat wel. Beluga bemanning vindt onderaan het begin van die regenboog een pot goud. Iets dichterbij gekomen bleek het een rode ton. Toch vertrouwen ze erop dat het beeld in plaats van rijkdom, geluk en voorspoed brengt. De Condor, Dehlya en Naranja bemanning fotografeerde een prachtige weerspiegeling van een andere regenboog in het water. De halve cirkel is daardoor vrijwel compleet rond gemaakt en vastgelegd op mooie bijna surrealistische foto’s. Naranja heeft bij het achteruitslaan om wier te lossen de helmstok afgebroken. Gewoon zomaar doormidden ter plaatse van de stuurautomaatbeugel. Dat regenboogplaatje bracht hen geen geluk want daarnaast is de aldoor stijgende prestatiecurve doorbroken en kreeg het team de domper van een laatste plaats te verwerken. Later dan gewoon vanwege de weinige en zelfs bijna weggevallen wind zijn de uitslagen bekend gemaakt. Vimana schipper gaat met de HuizerWSV pet op naar huis, vermoedelijk met de aanstekelijke melodie er nog onder. De plaatjes van deze prachtige avond gaan nog tot de volgende dag rond in de appgroep. Iedereen van de deelnemende schepen is na de wedstrijd welkom in het Focksel, ook de Botterbemanning. Verzoek van de wedstrijdleiding: Geef alsjeblieft aan de wedstrijdleiding door wanneer je de wedstrijd om welke reden dan ook staakt. Brumpie’s relatief vaste positie beperkt de blik op het wedstrijdveld. Zo kan het voorkomen dat er nog wordt gewacht op iemand die al opgaf, dus; bel, app of vaar langs om af te melden. Uitslagen: 

Foto: Colette Schapendonk De Nek aan Nek is een jaarlijkse prestatie- en toertocht naar Hoorn en terug. Om heen en weer te varen is wind onmisbare brandstof voor zeil dat als motor onze voortstuwing verzorgt. Bij gebrek daaraan staan er voor de Nek aan Nek heel wat mijlen op het spel. Vandaar bekijken we vrijdagavond voor de zoveelste keer wind-modellen om te zien hoeveel brandstof we kunnen verwachten om zaterdag Hoorn te bereiken. Dat geeft niet veel hoop. Eén app toont zelfs piepkleine windpijltjes alsof je door het glazendeurtje van een draaiende wasmachine naar het fijn-wolwasprogramma kijkt. Zondag lijkt het beter. In het clubhuis is te merken dat het zelden zo warm was in Nederland. Om 8:00 uur in de ochtend is het er nog zinderend heet. Op het terras is het koeler met koffie, een stroopkoek en het palaver. De wedstrijdleiding kiest uit vele opties een veilige, ze stelt de start uit naar 12:15 uur vanwege gebrek aan wind. De competitie begint bij markering ‘P-6’ in plaats van op het gooimeer. Die boei ligt in het markermeer op de scheiding van vaarwegen richting Amsterdam en de Hollandsebrug naar de Randmeren. Een grijze lucht en hoge temperatuur brengen een lopend windje op de been dat nog wat lijkt omdat we er op weg naar de nieuwe startstreep tegen in motoren. De zeilers die wel met hun witte motor voorwaarts proberen te komen kunnen niet zonder hulp van de diesel. Bij het vaarwegenkruispunt is de wind iets in snelheid toegenomen. Maar er is sprake van zeer uiteenlopende lichtweeromstandigheden. Het valt nog niet mee om de zeil-trim voortdurend bij te stellen en de gang erin te houden. De wind kwispelt als de staart van een puppy tussen west tot Noordoost maar gaat er net als zo’n klein hondje soms ook even bij zitten. Daarnaast is het wier een geduchte en vaak onzichtbare tegenstander. Meerdere deelnemers ondervinden daarvan forse hinder, een enkeling gaat zelfs te water om er wat aan te doen. Onderweg begint het boven west-gelegen land te flitsen en is er pittig gedonder te horen. Afkorten bij de EA-1 betekent dat we de Sport-G rechts mogen laten liggen en dat scheelt mijlen. Als de eerst schepen richting de donkere hemel van Hoorn koersen trekt de wind plots krachtig aan. Met een paar dikke druppels die meteen verdampen varen de eerste schepen de Hoofdtoren tegemoet. Daar schijnt de zon alweer en iedereen wordt warm begroet door deelnemers die de competitie minder serieus nemen en vanwege de windvoorspelling een dagje eerder aankwamen. De stad Hoorn kent evenveel evenementen als de wind vandaag wisselde in richting en kracht. Muziek schalt over de haven. Voor rustzoekers duurt het tot ver in de avond voordat het geluid verstomd. Dan neemt de lichtshow en de donder het over. Een van de meest intensieve bliksemgebieden ooit trekt die nacht over het land. Een paar uitgaande deelnemers doen midden in de nacht nog een soort telefonische bingo voor het bemachtigen van de poort-toegangscode. Onze solo varende L’Eau-Pair schipper wint de nachtelijk uitgereikte prijs, en is voortaan beste vrienden. In de ochtend is de lucht schoongeveegd en de hitte verdwenen. Met een kuip nog nat van de enorme plensbuien, schuifelen de eerste bemanningen naar het sanitair. De geur van gebakken eieren met spek verspreidt zich over de haven en is ook weer opgetrokken vlak voor het palaver. Om wierproblemen veiliger op te lossen mag vandaag de motor aan om achteruit te slaan. Aan de start om 9:15 uur is de voorspelde zuidwestelijke windrichting niet te vinden en de temperatuur alweer aardig opgelopen. Ruime-wind-zeilen verdwijnen weer onderdeks en ieder kruipt dicht op de startlijn om met het dunne windje op tijd weg te zijn. Aan de wind en soms iets ruimer sturen de deelnemer richting de oude Nek boei (Sport-G) waaraan deze tocht zijn naam dankt. Ze scheren er ondanks de lange baan zo strak mogelijk langs. Daar begint een lang kruisrak naar de P-6. Dat deel van de tocht zit vol verassingen. De beloofde gunstige westelijke wind is aanvankelijk alleen boven het wier van het Hoorns Hop te vinden. De schepen met een vloeiend verlopend onderwaterschip kunnen daar zonder risico van remmend onderwaterfauna varen. De rest laat het wel uit zijn hoofd. Iets oostelijker overheerst de zuidenwind weliswaar met forse draaiingen. Deelnemers die voor een lange slag kiezen naar de Oostvaardersdijk, komen slecht uit want die leggen vanwege de draaiing de grootste afstand af. Gestaag neemt de wind verder toe. De inschrijvers met ruime-wind-zeilen kunnen pas bij de P-6 de SW punten voor de spinaker of halfwinder compenseren. Dat is nog maar een kort stukje voor de Hollandsebrug en daar mag de lengte van de routedeel op het Gooimeer bij opgeteld.  Verhit door de zon is het voordewind scherp opletten want bij deze koersen ligt een ongewilde gijp op de loer. Bij de GM-22 finisht de ene na de andere deelnemer, terwijl de toertocht zeilers direct de vaargeul nemen naar Huizen. Evenals zaterdag zijn Fair Lady en Gejaagd door de wind beide solo varende deelnemers mede door wier genoodzaakt de wedstrijd op te geven. Dit blijft een geweldig leuk evenement ondanks dat het wier mogelijkheden beperkt om bij weinig wind de baan te verkorten en rechtstreeks naar Hoorn of op de terugweg naar het paard van Marken te varen. Voor de club meert June af, gaat de brand in de briketten en vloeien de koele drankjes en vaarverhalen rijkelijk. Met dank aan de wedstrijdleiding en complimenten voor Roel die alles op de wal regelde.

Foto: Remco Fisher Met het begin van de 8 e ZAW is de helft van deze 14 competitiewedstrijden achter de rug. Voor de zomerstop zijn er nog twee te gaan op 30 juni en 7 juli, en 11 augustus beginnen we dan aan de reeks van de laatste vier. Op de haven begroeten sommige deelnemers elkaar met ontbloot bovenlijf. Het is een licht lopend Noordoosten windje dat vanavond zowel de verkoeling als de voortstuwing verzorgt. Het is om meerdere redenen zaak om aan boord in vertraagde beweging, taken aan te pakken. Het scheelt lichaamsvocht en de boot houdt beter snelheid als je gewicht behoedzaam verplaatst. De meeste deelnemers zien het voordeel om aan de OLM-kant te starten. In de lichte wind ervaren de zwaardere schepen onder de deelnemers de meeste hinder van snellere schepen. Ze hebben geen of nauwelijks verweer tegen de verstoorde wind die passerende, snellere schepen achterlaten. Soms kun je dan maar beter niet al te verdedigend varen; dan is de hinder ook het snelst weer verdwenen. Zo kan je een ‘eigen wedstrijd’ varen in plaats van ‘de wedstrijd van een ander’ door niet voortdurend te loeven en weer mee te vallen. Op die manier hinder je een snellere boot wel, maar verbeter je de eigen totale gevaren tijd zelden. En dat is waar het bij SW-varen na tijdcorrectie om draait. Lastiger is de tactiek wanneer je met een langzamere boot bijna even hard vaart als een snellere boot, dan moet je wel actief opzoek naar vrije wind. Naranja laat twee bemanningsleden die hebben afgezegd op de wal. De schipper verwonderd zich over de afmelding met dit fraaie weer. Ze starten zonder spinaker in de verstoorde wind die Witte Paard achter zich laat. Het is een uitgelezen kans voor de schipper om in de beperking zijn meesterschap te tonen. Eén lange klap over bakboord vindt hij meer dan genoeg om een heel kruisrak te varen en Naranja verschijnt als tweede in de uitslagenlijst. Vorige week verwijderde het Dehlya-team remmend fonteinkruid. Deze week voelt de boot bij het uitvaren opnieuw zwaar aan. Onderweg naar het wedstrijdveld neemt de bemanning zekerheidshalve een duik en zo komt er alsnog een grote bos waterfauna boven. Dat lucht het onderwaterschip op en scheelt genoeg snelheid om, nog zonder spinnaker, een loefduel met de Beluga aan te gaan, maar die is daar niet voor te porren. Dan maar een protest en achterlangs varen, zo is te zien dat ze haar straf van een rondje draaien niet neemt. Ruime wind loopt Dehlya lekker en benut prive vlaagjes goed, de schepen zonder spinaker zijn in het nadeel. Ondertussen houdt ze een koers aan via een route met voldoende diepte om meeliftgrage planten te vermijden. Spijtoptant Beluga neemt vlak voor de finish alsnog haar strafrondje, maar het comité besluit dat de regels zo niet bedoeld zijn met een DSQ tot gevolg. Vanaf het begin was de L’Eau-Pair ingeschreven, maar ze verschijnt pas deze wedstrijd voor het eerst, totaal onverwacht, aan de startlijn. Ze weet deze wedstrijd als eerste te finishen en de 8 e ZAW editie SW-B ook op gecorrigeerde tijd te winnen. Sjik is niet als eerste weg in de SW-A maar stuurt kort na de start op met haar intens blauwe gennaker grommend richting vrije wind. Met indrukwekkende versnelling schiet ze uit het deelnemersveld om de voorsprong alleen nog maar verder uit te bouwen. Zeemeeuw doet haar uiterste best om Wammes voor te blijven maar komt snelheid tekort en moet haar voor laten gaan. De Brumpie bemanning voorziet windafname en vaart op naar de Sport-F om daar af te korten. Met een kort draai om de Sport-F zwiept in de SW-A Sjik als eerste over de lijn, op grote afstand gevolgd door Wammes, Zeemeeuw en No Excuses. We worden beloond met een prachtige zonsondergang. Ondanks de afgekorte baan lukt het de zwaardere boten niet om de wedstrijd op tijd uit te varen. Aangekomen in de haven valt de wind helemaal weg met als effect een gevoel van een warme klamme deken. Zelfs op het terras van ’t clubhuis voelt men nog nauwelijks verkoeling, en dat valt met alle warme contacten extra op. 

Brumpie NEWS ZAW 7 van 16-6-2026

Brumpie NEWS ZAW 6 van 9-6-2026 Foto: Victor van der Hulst Met de belofte van de weerapps kan het vanavond alle kanten op. Volgens Windy zal rond het tijdstip van de eerste signalen er een comfortabele zuidwest 3 voor de voortstuwing zorgen. Maar op Windfinder hadden de speurneuzen al andere scenario’s gezien. En dat andere scenario werd het ook. Met gereefde grootzeilen of kleinere voorzeilen verschijnen de meeste deelnemers op het water. Er staat bij stevige zuidwesten wind veel deining. Het leven op de Brumpie wordt er stilliggend achter het anker zeer beweeglijk van. Het is een geschommel en geklots en stelt de houdcapaciteit van het anker op de proef. De ILM tracht zelfs aan deze beweeglijkheid te ontsnappen, maar met de Brumpie bemanning op scherp is er geen ontkomen aan dat de ILM zijn taak zal verrichten. In de R&P klasse komen 5 van de 7 inschrijvers aan de start en dat is tot op heden de hoogste opkomst. Men gaat voortvarend en toch enigszins behoedzaam van start. Ze begeven zich in het strijdgewoel als statige dames. Voor de Vimano heeft de extra wind een positieve invloed op de snelheid. Het geschommel zorgde er wel voor dat er tot twee maal ternauwernood voorkomen werd dat een bemanningslid te water raakte. De eerste keer bij het vastzetten van de klasse-vlag en de tweede keer bij het aanhalen van de fok, ze gleden gelukkig net niet overboord. De sfeer aan boord is er niet minder om. Voor de wind deed de fok halsstarrig waar het zelf zin in had, desondanks liggen ze voor de eerste keer in deze serie voor het donker weer in de haven. En ze schrijven de overwinning in de SW-C op hun naam. In de SW-B is Naranja zo sterk gebrand op een mooie start dat ze met de muziek voor een mooi resultaat op de achtergrond te vroeg over de lijn schuift. De toeter van de individuele terugroep hoort de schipper dan ook niet. De Zwerver waarschuwt haar tegenstander waarop de schipper geen moment aarzelt en 2 rondjes draait, maar tsja terugvaren en dan over de lijn is de juiste wijze om een te vroege start reglementair op te lossen. Eenmaal overtuigd door een scherp bemanningslid varen ze terug en dippen door de startlijn. Dat zorgt voor een achterstand die lastig is bij te sloffen. Zeker wanneer ook verschillende zeilhandelingen en inschattingen niet zo zorgvuldig verlopen als nodig. Naranja komt onderweg Zwerver in een bakboord stuurboord situatie tegen en geeft daarbij minder ruimte dan ze verdiende, terwijl ze haar geldige wedstrijd nog wel te danken heeft aan Zwervers genereus waarschuwen na de start. Ze vermeldt het in haar verslag met een beetje schaam-oranje op de kaken. Deze week start Zwerver met de gang er goed in. Daarnaast een update over vorige week toen bij een bemanningslid, bij het zetten van de boom de arm uit de kom schoot. Noodgedwongen moest de strijd gestaakt en de arm door een doctor aan wal teruggezet. De harde leerschool van vorige week is de reden om de boom eerder te zetten en dat scheelt zeker bij deze wind veel gehannes en verminderd de kans op letsel. Toch schiet nog even de genuaschoot een keer los en dat kost seconden. Met een vierde plek en de hoop op volgende week weer zoveel wind, kijken ze tevreden terug op deze avond. Dehlya heeft op basis van de voorspellingen een rif achterwege gelaten. Onfortuinlijk met de zeilkeuze, want de wind bleef. Ze is daarentegen zeer fortuinlijk in het wier vangen. Ondanks de mooie start loopt deze dubbele catastrofe uit op een langzaam begin. Zo komt met al het gehobbel en geklots wat extra zeildruk toch van pas. Met de spi in het laatste rak weten ze alsnog Fram Pie Drie te kloppen. Als de druk te hoog wordt gaan ze op de genua verder. Jongens wat remt dat spul en zit ’t eenmaal vast dan blijkt ’t nog zo taai ook. In de haven trekken ze het restant wier los en aanschouwen de dikke klodder op de stijger die het snelheidsprobleem verklaart. New Spirit laat Beluga en Witte Paard de spiegel zien en wint ook op gecorrigeerde tijd overtuigend. In de SW-A vaart op No Excuse de jongste deelnemer van vanavond, als vijfde bemanningslid mee. Met een tomeloos enthousiasme toont hij ook het inzicht door op te ruimen en voor te bereiden wat nodig is, en dat voor iemand van die leeftijd. Second Wave laat deze keer verstek gaan, nog nagenietend van hun overwinning in het kwarttonner circuit. Ze staat er in het algemeen klassement ook goed voor en kan zich een aftrek veroorloven. Fun Factor heeft zicht de aankomende wedstrijden tot doel gesteld om de Sjik voor te blijven. Beide boten hebben een geweldig snelheidspotentieel en Fun Factor start deze keer wat conventioneel. De rest start juist redelijk scherp, ze vaart zich vlot vrij uit het veld en gaat samen met Sjik voorop. Met meer wind komt de kruishoek anders uit en de wat ruimere inschatting kost meters richting de Sport-C. Het eerste ruimewindse-rak ligt de spinaker bij de FF aan de verkeerde kant, ze laten het even zo. Van Sport-E naar Sport-F komt de wind scherp in voor een ruimewinds zeil. Aan boord van de zeemeeuw proberen ze het toch, maar ze moeten strijken iets voorbij halverwege. Het volgende rondje gaat Fun Factor’s spi wel hoog. Timing is bij gijpen alles, te vroeg of te laat resulteert in bemanningen die de boom niet meer kunnen bedwingen of een draai van het ruimewindsezeil om de voorstag. Er is op de FF assistentie nodig om de bemanning aan boord te houden en de boom in het mast-oog. Dan pakt de boot onderweg naar de finish een vlaag op en schiet er met 10 knopen van tussen. Lagen ze eerst nog op de spiegel van de Sjik blijkt daar de surf voor nog meer snelheid te zorgen. Gaaf zeilen! Voor Fun Factor is haar missie niet geslaagd om de Slik voor te blijven, maar ze kicken op de bereikte snelheid en dat maakt veel goed. Uit nagekomen berichten van de Brumpie blijkt een aanvaring in het veld waarbij Condor betrokken is, ze vaart met schade terug naar de haven. Tijdens het afmelden bij Brumpie nam Condor de ILM, mee onder haar kiel. De boei wilde er toch al van-tussen en misschien was dit de ultieme laatste poging aan haar taak te ontsnappen. Met kunst en vliegwerk van Brumpie- en Condorbemanning wordt de boot van haar last bevrijdt. Al het geklus veroorzaakt een krabbend Brumpieanker ze raakt met haar kontje de GM-32. De vlaggenstokhouder overleeft het niet. Net gefinishte helper in nood aan boord van de No-Excuse stelt ruimhartig haar waterhulpdienst ter beschikking. Even later ligt alles weliswaar weer op orde, maar illegaal afgemeerd aan de GM-32. De laatste hindernis die de Brumpie moest overwinnen heeft parallellen met Dehlya’s belevenissen. Een wierveld stelt de oude motor op de proef en in een slakkengangetje bereikt Brumpie de haven. Om de verloren tijd te compenseren brengt een koerier met gezwinde spoed de uitslagen naar het Focksel waar de deelnemers al met drankjes in de hand staan bij te praten. Ditmaal gaat de schipper van de ST-9 met een Huizer WSV pet op naar huis.  Uitslagen:

Tijdens de autorit naar de haven vraag ik mij af of de aanhoudende miezerregen een aankondiging is voor een van de beloofde onweersbuien of dat het juist de naweeën ervan zijn. Wat vroeger dan gewoonlijk kom ik aan op de haven, het is de eerste wedstrijd van dit jaar voor Sailfish. Bij het optuigen is het natter dan druilerig en met regenjack, wisselen we de keerfok voor de genua op de roller. Schipper van de Zeemeeuw bemand vanavond Brumpie vandaar dat Sailfish met behulp van vier handen aan boord haar vinnen strekt. De buiskap blijft erop tegen de nattigheid hoewel het ding geweldig in de weg zit bij het strijken van de spinaker. Alsnog is het droog als we de weidsheid van het gooimeer tegemoet varen. Het werkelijke nieuwtje vandaag is dat er een SW-C klasse in het leven is geroepen. De schepen die niet voor snelheid gebouwd zijn, varen een korte baan en dat vergroot de kans om binnen de tijdslimiet te finishen. Steeds meer zonlicht piept door de afnemende grijssluier en dat geeft de buien in de verte contour. In dat beeld trappen de Botters en de R&P klasse de strijd af. Voor de start van de SW-A liggen een paar boten keurig in de buurt van de loefpin van de lijn te wachten, waaronder Sailfish. Haar schipper’s herinneringen aan hoe het aftellen op z’n horloge moet ingesteld is roestig, dan maar zonder. Plots is het rommelig, er wordt verder dan in de wind geloefd en No Excuse slaat bak en stuurloos haakt ze bij Fun Factor op de spiegel. Om meer aanvaringen te voorkomen maakt Saifish een rondje en compenseert blijkbaar wat reglementair eigenlijk door anderen had moeten gebeuren. Ze gaat als één na laatste over de lijn voor Fair Lady. Sjik is goed weg en zal haar voorsprong niet meer weggeven. Second Wave ziet de Fun Factor achter haar aankomen en prikt naar zoveel hoogte dat Fun Factor niet meer bovenlangs kan vanwege de lijn van ondiepte betonning. Fun Factor kan de vrijewind voor het vervolgstuk op haar romp schrijven. Door de draaiingen lijkt het aanvankelijk mogelijk de GM-37 te bezeilen maar iedere deelnemer in het veld is genoodzaakt een of een paar klapjes te maken. Op de Fun Factor blijft men gedurende de rest van de wedstrijd achter de feiten aanlopen. En het lekker lopend zuidwesten windje blijkt complexer te draaien dan gedacht. Op de Sky Life bezag de broer van de schipper, die na 15 jaar weer eens aan boord was, de chaos bij de outer-mark. Hij prees zich gelukkig met hun behoudende start. Vanaf het midden van de lijn schuift Sky Life de wedstrijdbaan op. Ondanks de lange tijd niet samen zeilen maken ze soepele overstag manoeuvres en verloopt de spinakerhandeling zonder haperen. Het bootgevoel bij de schipper is goed en de rood met witte spi blijft dan ook in het scherpere rak van Sport E, naar Sport-F staan. Voor het laatste ruimewindserak haalt de bemanning een zwart-witte voorzeiltroef uit de zak. In de SW-B is op Beluga uit de invallerspool Anja opgestapt. Ze gaan mooi op tijd met vrijewind de baan op maar schudden Naranja en Witte Paard niet zo makkelijk van zich af als vorige week. Bij ronding van Sport-F ligt er een voor-de-winds-rak in het verschiet. De stuurvrouw kan in de voortdurend draaiende wind een gijp alleen voorkomen door op te loeven en overschrijdt daarbij de lijn van de rood met witte tonnen. Dat mag mits je maar geen boeien aan de verkeerde kant passeert. Witte Paard, aan loef van Beluga ontdekt dat net zo laat en geschrokken sturen beide op het laatste moment naar de juiste kant van het speelveld. Beluga schrijft deze 5 e ZAW op haar naam. In de SW-C is men nog wat aan het wennen aan het parcours, hoe de ondiepteboeienlijn doorsneden mag worden, maar je de boeien wel aan de juiste kant moet houden vergeten ze de volgende keer niet meer. Terugblikkend op een verrassend droge zeilavond aan de bar klaagt de Schipper van de Caravelle dat het leek alsof hij voortdurend aan de verkeerde kant van het water zat wat betreft de winddraaiingen. De Second Wave heeft de windfluctuaties het beste benut, met grote voorsprong zet ze deze SW-A wedstrijd op haar naam. De rest van de uitslag was verwarrend. De optisch waargenomen onderlinge afstanden blijken bedrieglijk en nummer 2 tot en met 6 finishen binnen net wat meer dan een minuut op gecompenseerde tijd die er nodig was om de baan te varen. Namens alle zeilers wederom dank aan de Brumpie bemanning!  De uitslagen: Botters: 1 HZ1; 2, HZ3; 3 HZ45; 4 HZ92; 5 AM1; 6 HZ108 R&P: 1 Silveren maan; 2 Rosa SW-C: 1 Aloha; 2 Vimana SW-B: 1 Beluga; 2 Witte Paard; 3 Naranja; 4 Fran Pie Drie; 5 Dalzee; 6 New Spirit; 7 Condor; 8 Dehlya SW-A: 1 Second Wave; 2 Sailfish; 3 Caravelle; 4 Sjik; 5 Sky Life; 6 No Excuse; 7 Fun Factor; 8 Fair Lady

Foto: Eric van Heck Voorafgaand aan de 4 e zomeravondwedstrijd heerst een weerbeeld dat misschien wel te vergelijken is met hoe de doldrums zich tonen aan wereldzeilers. Afwisselende windstilte bij hoge temperaturen waarbij in ons geval de daaropvolgende buien achterwege blijven. Dagen van lichte windkracht waarvan de richting gedurende een dag het kompas ronddraait. Gelukkig bleven de buien ons bespaard die normaalgesproken volgen op de drukkende, warme windstilte en ook kenmerkend zijn voor de intertropische convergentiezone. Toch is het verschil enorm met de natte zeilbelevenis van een week eerder. Een verslag bleef hiervan achterwege. Rob Schoots lag toen ziek te kooi. De schipper van de Zeemeeuw belde zijn bemanning af om Rob’s plaats in te nemen op de Brumpie. Eric stuurde vorige week trouw, maar vergeefs zijn gedetailleerd verslag. Van motorkuren bij vertrek tot kletsnatte aankomst in de haven. Hij genoot van de aanblik van een start waar een aantal boten met voorrang voor het veld langs voeren. Allermeest was het genieten om met de Dehlya vooraan te varen in de eerste rakken. Vanavond doet baan 6 de bescheiden nog redelijk stabiele noorden wind recht. Rosa gaat in de R&P klasse zeker zijn van haar overwinning mits ze de baan correct afwerkt. In de SW-B zijn Beluga en Naranja mooi weg aan de loefkant van de lijn. De rest passeert de streep op gepaste of zelfs ruime afstand. Zoals de schipper van het witte paard een droomstart maakt, wat deze keer betekent dat hij er met zijn hoofd niet bij was. Weinig wind vergt ook concentreren op de dingen meteen goed doen. Is de snelheid er om wat voor reden eenmaal uit dan betalen deelnemers dat duur met seconden om weer opgang te komen. Als iedereen van de SW-B over de lijn is geschoven zien we meteen al behoorlijke afstandsverschillen. Op Zwerver is de dresscode van het wedstrijdtenue aangepast naar korte broek. Genietend van de zomerse temperatuur heeft ze niet haar scherpste start, maar wel vrije wind. De trim is aangepast aan de weersomstandigheden en dat vertaald zich in een mooi gangetje. Ze loopt zo lekker dat onderweg naar de Sport-E, Fran Pie Drie het nakijken heeft. Vlekkeloos verlopen de samenwerkingshandeling bij manoeuvres, toch geeft Fran Pie Drie zich niet zomaar gewonnen en kruist geregeld Zwervers koers. Ze zijn zo sterk aan elkaar gewaagd dat ze op de seconde precies de vierde plek moeten delen. Het gevoelig verlies van een lierhandel zou volgens de schipper in de tweede wedstrijd dit jaar hebben bijdragen aan Naranja’s resultaat. Nu de voorraad lierhandels is aangevuld blijft ze ondanks de gewichtstoename in het kleine windje snelheid houden. Ze moet Beluga voor zich dulden na een klapje om de vuile wind van June te ontwijken. In het spirak komen de achterliggende schepen zonder spinaker oplopen. Verwonderd kijkt de bemanning toe hoe achteropkomende wind het veld in elkaar laat schuiven. Behalve de afstand tot de Beluga die bijna als een onherkenbaar stipje op de horizon ligt. Beluga kampt ondanks haar vaste kernbemanning met voortdurend wisselende derde en vierde bemanningsleden. Desondanks pakt het elke wedstrijd voor het resultaat goed uit. Alhoewel de versnelling er moeiteloos uitziet kost het de gelegenheidssamenstelling inspanning Naranja voor te blijven en uit te lopen. Toch loopt het veld met Witte Paard voorop weer in. Een knappe Beluga boeironding met ruimte op Rosa noodzaakt de volgers buiten haar om de Sport-F te sturen. De samenwerking loopt gesmeerd en dat is te merken aan de Spi die in tegenstelling tot vorige week in enkele ogenblikken staat. De oppermacht straalt er vanaf door met 5 en 8 minuten voorsprong op de nummers drie (Naranja) en twee (Witte Paard) te finishen. In de SW-A heeft tot vreugde van de schipper van de Fun Factor, bemanningslid Bas weer plaatgenomen aan boord. De lijkant van de startlijn is gunstig om daar optimaal van te profiteren is Caravelle er al vroeg te vinden. Ze neemt terecht geen risico en gaat vanwege haar scherpe start terug. Sjik en Zeemeeuw lopen over haar heen en aan loef schuift de No-Excuse als eerste langs Brumpie’s vlag die de lijn naar de lij-pin markeert. Fun Factor houdt in de middenmoot de neus nog net voor de Circe en benut haar snelheidspotentieel door zich uit het veld vrij te zeilen. Genakers zijn licht in het voordeel op halvewindse koersen en Sjik zeilt zich nog verder naar voren, Fun Factor beent haar niet bij. Een kleine dip in de wind van een voordewinds-rak is vaak nadelig voor de koplopers zodra daarna de wind van achteren weer op komt zetten. Ze benoemen het aan boord van Fun Factor in wielertermen als een Sjas Patat [1] Het laatste rak neemt de noordelijke wind een streepje af en ruimt nog wat verder naar noordoost zodat de spinakers in de zak blijven. De wedstrijdleiding neemt geen risico en kort de baan bij GM-37 in, om de finishkans te vergroten van boten met een hogere SW. Op niet gecorrigeerde tijd is Sjik als eerste over de lijn, met de Fun Factor gevolgd door de Second Wave erachter. Navolgend de uitslagen met gecorrigeerde tijden met de kanttekening dat de SW-B uitslag voorlopig is. Deze zal nog beïnvloedt worden vanwege een incident tussen de Hebbes en June bij één van de boeirondingen. [1] chasse patate [iconische uitdrukking wielerjargon] = een kansloze achtervolging van een renner die tussen het peloton en de kopgroep fietst waarmee diegene geen aansluiting weet te maken. Met andere woorden; de inspanning leveren voor een missie die vooraf bezien al zinloos is.