Brumpie NEWS Nek aan Nek van 27 en 28 juni 2026

Foto: Colette Schapendonk

De Nek aan Nek is een jaarlijkse prestatie- en toertocht naar Hoorn en terug. Om heen en weer te varen is wind onmisbare brandstof voor zeil dat als motor onze voortstuwing verzorgt. Bij gebrek daaraan staan er voor de Nek aan Nek heel wat mijlen op het spel. Vandaar bekijken we vrijdagavond voor de zoveelste keer wind-modellen om te zien hoeveel brandstof we kunnen verwachten om zaterdag Hoorn te bereiken. Dat geeft niet veel hoop. Eén app toont zelfs piepkleine windpijltjes alsof je door het glazendeurtje van een draaiende wasmachine naar het fijn-wolwasprogramma kijkt. Zondag lijkt het beter.

In het clubhuis is te merken dat het zelden zo warm was in Nederland. Om 8:00 uur in de ochtend is het er nog zinderend heet. Op het terras is het koeler met koffie, een stroopkoek en het palaver. De wedstrijdleiding kiest uit vele opties een veilige, ze stelt de start uit naar 12:15 uur vanwege gebrek aan wind. De competitie begint bij markering ‘P-6’ in plaats van op het gooimeer. Die boei ligt in het markermeer op de scheiding van vaarwegen richting Amsterdam en de Hollandsebrug naar de Randmeren.

Een grijze lucht en hoge temperatuur brengen een lopend windje op de been dat nog wat lijkt omdat we er op weg naar de nieuwe startstreep tegen in motoren. De zeilers die wel met hun witte motor voorwaarts proberen te komen kunnen niet zonder hulp van de diesel.

Bij het vaarwegenkruispunt is de wind iets in snelheid toegenomen. Maar er is sprake van zeer uiteenlopende lichtweeromstandigheden. Het valt nog niet mee om de zeil-trim voortdurend bij te stellen en de gang erin te houden. De wind kwispelt als de staart van een puppy tussen west tot Noordoost maar gaat er net als zo’n klein hondje soms ook even bij zitten. Daarnaast is het wier een geduchte en vaak onzichtbare tegenstander. Meerdere deelnemers ondervinden daarvan forse hinder, een enkeling gaat zelfs te water om er wat aan te doen.

Onderweg begint het boven west-gelegen land te flitsen en is er pittig gedonder te horen. Afkorten bij de EA-1 betekent dat we de Sport-G rechts mogen laten liggen en dat scheelt mijlen. Als de eerst schepen richting de donkere hemel van Hoorn koersen trekt de wind plots krachtig aan. Met een paar dikke druppels die meteen verdampen varen de eerste schepen de Hoofdtoren tegemoet. Daar schijnt de zon alweer en iedereen wordt warm begroet door deelnemers die de competitie minder serieus nemen en vanwege de windvoorspelling een dagje eerder aankwamen.

De stad Hoorn kent evenveel evenementen als de wind vandaag wisselde in richting en kracht. Muziek schalt over de haven. Voor rustzoekers duurt het tot ver in de avond voordat het geluid verstomd. Dan neemt de lichtshow en de donder het over. Een van de meest intensieve bliksemgebieden ooit trekt die nacht over het land.

Een paar uitgaande deelnemers doen midden in de nacht nog een soort telefonische bingo voor het bemachtigen van de poort-toegangscode. Onze solo varende L’Eau-Pair schipper wint de nachtelijk uitgereikte prijs, en is voortaan beste vrienden.

In de ochtend is de lucht schoongeveegd en de hitte verdwenen. Met een kuip nog nat van de enorme plensbuien, schuifelen de eerste bemanningen naar het sanitair. De geur van gebakken eieren met spek verspreidt zich over de haven en is ook weer opgetrokken vlak voor het palaver. Om wierproblemen veiliger op te lossen mag vandaag de motor aan om achteruit te slaan. 

Aan de start om 9:15 uur is de voorspelde zuidwestelijke windrichting niet te vinden en de temperatuur alweer aardig opgelopen. Ruime-wind-zeilen verdwijnen weer onderdeks en ieder kruipt dicht op de startlijn om met het dunne windje op tijd weg te zijn. Aan de wind en soms iets ruimer sturen de deelnemer richting de oude Nek boei (Sport-G) waaraan deze tocht zijn naam dankt. Ze scheren er ondanks de lange baan zo strak mogelijk langs. Daar begint een lang kruisrak naar de P-6. Dat deel van de tocht zit vol verassingen.

De beloofde gunstige westelijke wind is aanvankelijk alleen boven het wier van het Hoorns Hop te vinden. De schepen met een vloeiend verlopend onderwaterschip kunnen daar zonder risico van remmend onderwaterfauna varen. De rest laat het wel uit zijn hoofd. Iets oostelijker overheerst de zuidenwind weliswaar met forse draaiingen. Deelnemers die voor een lange slag kiezen naar de Oostvaardersdijk, komen slecht uit want die leggen vanwege de draaiing de grootste afstand af. Gestaag neemt de wind verder toe. De inschrijvers met ruime-wind-zeilen kunnen pas bij de P-6 de SW punten voor de spinaker of halfwinder compenseren. Dat is nog maar een kort stukje voor de Hollandsebrug en daar mag de lengte van de routedeel op het Gooimeer bij opgeteld.



Verhit door de zon is het voordewind scherp opletten want bij deze koersen ligt een ongewilde gijp op de loer. Bij de GM-22 finisht de ene na de andere deelnemer, terwijl de toertocht zeilers direct de vaargeul nemen naar Huizen. Evenals zaterdag zijn Fair Lady en Gejaagd door de wind beide solo varende deelnemers mede door wier genoodzaakt de wedstrijd op te geven. Dit blijft een geweldig leuk evenement ondanks dat het wier mogelijkheden beperkt om bij weinig wind de baan te verkorten en rechtstreeks naar Hoorn of op de terugweg naar het paard van Marken te varen. Voor de club meert June af, gaat de brand in de briketten en vloeien de koele drankjes en vaarverhalen rijkelijk. Met dank aan de wedstrijdleiding en complimenten voor Roel die alles op de wal regelde.